‘tante Daan ik hou van jou’, zegt ze en houdt mijn hand stevig vast op het bospad dat voor haar open ligt als haar levenslijn die zij elke dag zelf verder uittekent wandelen wij samen naar de speeltuin waar haar schaterlach mijn hart omarmt en verwarmt als het donker wordt haar plakwanten tegen mijn kaakContinue reading “Nichtje”